Ritverslag van Peter en Karin Bos.


Aan alle leuks komt een einde. Een tegeltjeswijsheid, die helaas niet alleen een tegeltjeswijsheid is....

Zo ook als deze 2e Paasdag-ochtend onze slaap verstoord wordt door een steeds luider wordend en onmiskenbaar weksignaal, waarmee de laatste van de vier dagen Roadsterpret ingeluid wordt. We hebben opnieuw kennis kunnen maken met een ontzettend mooi stuk(je) Nederland. Je vraagt je soms af waarom we überhaupt buitenlandritten (moeten) organiseren..... Nou, gewoon omdat ook dat geweldig is! Maar dit terzijde. We kijken nu al terug op twee geweldig goed gelukte Roadster Paasrit-dagen en deze laatste 2e Paasdag zal beslist de mooie uitsmijter daarvan worden.

Pasen9Wij hebben afgesproken elkaar rond 09:00 bij het uitgebreide ontbijtbuffet te treffen en zo geschiedde...... We doen ons voor de laatste keer tegoed aan de keuze-overvloed van Hotel Mooirivier.Uit voorzorg, omdat niet iedereen op dezelfde tijd op het eindpunt zal aankomen en/of nog zal blijven, nemen wij van enkele leden alvast afscheid. De laatste tocht begint. Karin & ik nemen het voortouw. Met een enthousiaste en sonore startronk laat onze SLK weten er weer zin in te hebben. Naast ons ontwaken een paar schreeuwlelijken met ijselijke brul en de natuur is niet meer zo sereen als het was..... Tsja, schoonheid heeft ook zo zijn prijs, zullen we maar zeggen (of beter gezegd; Uitschreeuwen....) De eerste aanwijzingen worden door mijn charmante en accurate navigator opgelepeld en mede begeleid door onze trouwe TripRoad Pro App vinden wij foutloos onze weg. Een van de schreeuwlelijken heeft meteen al weer al vloeibaar voedsel nodig, dus wij gaan op zoek naar een leverancier..... Deze bleek gelukkig zeer nabij te zijn waardoor het rode raspaard niet lang met een irritant waarschuwingslichtje hoeft rond te rijden. Nu kon het echte werk beginnen en vinden wij onze route via mooie wegen die ons door veel leuke, maar vrijwel uitgestorven gehuchten leiden. Het wordt bijna tot tweemaal toe “lijden” als gehaaste Biblebelters hun voorrang denken te moeten afdwingen, door zich dwars in onze stoet te gooien. Wie weet dachten zij hiermee de Toorn van een te late kerkentree te kunnen afwenden?  De “Goede Heer” zelf moet hebben toegezien dat dit gelukkig, als door een wonder, aan onze mede clubleden voorbij ging en zij, naast lichte schrik en vergrote pupillen, er zonder kleerscheuren of schade Pasen8vanafkwamen. Het is 2e Paasdag, dus viel al te verwachten dat een koffiestop een lastige opgave zou kunnen worden en dat enige kieskeurigheid t.a.v. locatie en/of vermeende kwaliteit geen slimme zet zou zijn. Toch wilden wij onze gebruikelijke kieskeurigheid niet helemaal te grabbel gooien en zodoende kwamen wij toch nog in heel behoorlijk en leuk etablissement in Zwartsluis terecht alwaar de zojuist opstartende waardin ons gastvrij en zeer vrolijk verwelkomde en ook nog over een verrassend goede koffiemachine bleek te beschikken.Inmiddels gingen de eerste kerken al weer uit en vulde deze stadsherberg zich langzaamaan met jonge gezinnen met uitgelaten kinders die even moesten afreageren van het opzitten en pootjes geven........ Toen de kinderen wal al te vrij dreigden te worden, besloten wij ons een verdere escalatie hiervan te besparen en spoedden wij ons weer naar onze bolides. Joke & Richard moesten, met pijn in ’t hart, hier afscheid nemen. Andere verplichtingen noopten hen om de vervolgroute alvast meer richting het centrum van ’t land te (ver)leggen om zodoende voldoende bijtijds thuis te kunnen zijn. Jammer, zij konden bijna niet weten dat het na deze koffiestop alleen nog maar mooier werd. De weggetjes smaller, de natuur nog mooier en weidser, een waarlijk paradijselijk stukje Nederland langs de randen en deels door natuurpark De Weerribben.    Dat je eigenlijk nog zo ver en veel gemotoriseerd hier kan en mag rijden is eigenlijk een Roadstergeschenk van de bovenste Hemel.... ehhh...  Plank bedoel ik....

                Pasen10   Pasen11

Intussen kruipen we richting lunchtijd en moeten wij al weer uitkijken naar een geschikte locatie die probleemloos en veilig vier bolides en 8 man kunnen (her)bergen. Ook dat bleek weer een uitdaging. Sommige leuke uitspanningen bleken al vol en waren wij beducht op ongewenst lange wachttijden, slappe broodjes en niet in verhouding daartoe staand prijsniveau. Dus weer een risico genomen en het rechter pedaal ingedrukt gehouden op zoek naar meer en beter....Gewaagde zaak naar zo bleek. Wat later (en dus al veel verder) dan gepland verscheen er een aardig uitziende uitspanning al was de locatie, gelegen onder aan een snelwegtalud, totaal niet in overeenstemming met het buitenaanzicht (als je tenminste de goede kant op keek...) Omdat de tijd begon te dringen en het knorren onzer magen welhaast boven het motorgeweld begon uit te komen, bleek goede raad niet duur. Bovendien heeft het zo moeten zijn, want wij hadden onze daken nog maar nét gesloten of de hagelstenen vlogen ons om de oren. Hoeveel tekenen kan een Paashaas je geven.... Dus stormden wij het etablissement binnen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was dat wij kwamen lunchen. DAT bleek FF een dingetje te zijn, want wij kwamen nét tussen twee sessies van een all-you-can-eat vreetconcept terecht. Iets waar wij geen van allen ook maar de minste zin hadden. Gelukkig bleek dit een aanpakkend familiebedrijf te zijn die niet vies waren van geld en dus werden de arme koks verordonneerd om allerhande tosti’s, broodjes kroket en uitsmijters in elkaar te fabrieken. Boven ieders verwachting ging dat snel (genoeg) én was de kwaliteit allerminst bedenkelijk. En dus zaten wij, tussen alle leeg- en aangevreten all-you-can-eat tafels en –bakken toch nog redelijk knap te lunchen. Nee romantisch was het niet, maar wel gezellig met elkaar en blij met de souplesse van deze zakelijke horecafamilie die ons toch maar weer met tevreden gevulde magen de straat op lieten gaan.

Pasen12

Met nog maar weinig kilometers te gaan tot het eindpunt, was dit nu ook voor Karin en mij het moment om af te (moeten) haken. Ook Bouke & Regina wenden de steven richting huis en dus moeten de Van der Stoeltjes & de Krijtenbergjes het deze laatste kilometers zonder ons zien te rooien.

Beste uitzetters, wat hebben jullie ons weer getrakteerd. Getrakteerd op een te gekke locatie, getrakteerd op mooie en goed uitgezette ritten en dus ervoor gezorgd dat wij allen een TOP Paasweekend hadden.

Onze hartelijke dank hiervoor! Wij kijken nu al weer uit naar het volgende evenement!


Club Media

      

De website maakt gebruik van Google Analytics cookies. Er worden geen persoonsgegevens opgeslagen.