Ritverslag van Peter en Erica Valk.

En toen was het de dag van de terugreis ... Maria Hemelvaart, feestdag in Frankrijk en België.

De rit voerde ons op het Franse platteland naar het noorden van de ene village fleuri naar de andere village fleuri met een versterkte kerk. Prachtige namen als Ramecourt, Sainte-Preuve, Bucy Lès Pierrepont, Ébouleau ... Opvallend was dat deze feestdag niet voor de boeren leek te gelden, want op deze tocht zijn we meer landbouwvoertuigen tegen gekomen dan in de afgelopen drie dagen bij elkaar.
Meerdere keren moesten we landbouwwatersproeiers ontwijken, tenzij je natuurlijk zin had in een verfrissende douche.

champ1Gewaarschuwd door Maria voor gesloten cafés op 15 augustus was ons koffiestop in Wimy, de bar "L'Axe Vert" die zeker open zou zijn. Volgens het 'schrijvende handje' moest je daar aan de bardame vragen om de sleutel voor het toilet, dus we hadden in de auto die vraag al voorbereid in ons beste Frans. Bleek datchamp2 de bardame een invasie van Roadsterclubleden al voorzag na Maria's telefoontjes, en een sleutel niet nodig was. Leuk plekje in de zon, tegenover een versterkte kerk. Toen door het Parc Naturel Régional de l'Avesnois; we hebben uitgekeken naar de zeldzame zwarte zwanen. Ze zijn echt zeldzaam, want we hebben ze niet gezien. Inmiddels waren we de Frans-Belgische grens overschreden en reden door Chimay; de bierbrouwerij was niet te missen. Maar voor ons nog te vroeg om te lunchen, dus we reden door tot Cerfontaine. De afsluiting van het dorp was niet totaal; parkeren en het vinden van een lunchplek ging gemakkelijker dan verwacht. We hebben zelfs de processie van een afstandje kunnen gadeslaan! Een groot fanfare orkest en een infanteriepeloton compleet met trommelaars, fluitspelers, schutters en marketentsters gaven een mooi show in de volle zon. Opvallend waren de stoere mannen die (ceremoniële) knotsen en bijlen droegen, verwijzend naar het verleden, waarin concurrerende geloofsstromingen hindernissen op de weg zetten om de processie te hinderen. Met die bijlen kon dan de weg weer vrij worden gemaakt. Leuk was dat na afloop de deelnemers in hun halfopen zware uniformen langs ons terras kwamen gesjokt met hun hoofddeksel op het geweer gezet op zoek naar verkoeling en drank.

champ3Na heerlijke mosselen en friet verder gereden in België. Veel verkeer onderweg van Belgen, die de feestdag gebruikten om te recreëren op de Meren van de Eau d’Heure of misschien wel familiebezoek? Wel werd duidelijk dat er weinig sprake is van ruimtelijke ordening. Door de lintbebouwing bijna alleen maar in dorpen gereden met veel wegversmallingen en verkeersdrempels om de snelheid laag te houden. Op de grens tussen twee dorpen moest een diagonaal gelegde kasseien strook voor de verbinding tussen de wegen zorgen. Onbegrijpelijke wegen en op- en afritten getuigden van grootse plannen en mislukte uitvoeringen. Nagenoeg leegstaande fabrieks- en mijngebouwen gaven een desolate aanblik. Wat een verschil met de Champagnestreek! Gelukkig kwam het eindpunt snel in zicht om afscheid te nemen van de anderen. We kijken terug op een uitstekend georganiseerde rit, die nog lang mooie herinneringen zal oproepen. Bijvoorbeeld bij een fles van Jean Milan!

Deze prestatie van Maria zal lastig te evenaren zijn.

Club Media

      

De website maakt gebruik van Google Analytics cookies. Er worden geen persoonsgegevens opgeslagen.