Ritverslag van Dorry Reuling en Paul Boes.

Verslag van de ‘vrije dag’ tijdens de Roadsterclubvakantie Elzas en Portes du Soleil

De ‘vrije’ dag nemen we niet op de échte vrije dag. Want op de échte vrije dag rijden we een prachtige route en op een van de routedagen nemen we dé echte vrije dag. Waarom? Wel, op de enige regenachtige dag van de week - die valt op de échte vrije dag - vinden we het raadzamer om een leuke stad te gaan bezoeken, dan genoodzaakt te zijn om vanwege regen in onze roadsters te rijden met het kapje eropL.

Maar nog even voordat we verdergaan: wat is eigenlijk de betekenis van een ‘vrije dag’ als je op dat moment elke dag vrij bent? Beetje vreemd programmaonderdeelbenaming vinden we wel, maar de dag wordt er op een of andere manier wel extra aantrekkelijk door en de ‘vrij’heid extra beleefd. Zeker als de dag met nadruk wordt aangekondigd en je als ‘vrijwilliger’ wordt aangewezen om het verslag van de vrije dag te schrijven. Een taak die met plezier wordt aanvaard.

Frank7In de vroege ochtend (10.00 uur, met opnieuw een ‘grootschalig’ ontbijt achter de kiezen zoals we die thuis nooooit nemen) overleggen we met onze reisgenoten welk reisdoel we gaan kiezen. Er zijn zo veel prachtige steden in de directe omgeving: Riquewihr, Ribeauvillé, Kaysersberg …. Vanuit ons logeeradres in Saint-Hippolyte zouden we ook naar een grotere stad kunnen rijden. Bijvoorbeeld naar Straatsburg dat meer naar het noorden ligt of naar Colmar in het zuiden. We besluiten om naar Straatsburg te rijden. Een belangrijke stad voor wie zich Europees staatsburger voelt. Hier zetelen het Europese parlement en de Raad van Europa. Dat hier geldverslindende praktijken plaatsvinden vanwege het maandelijkse verhuiscircus van het EP van Brussel naar Straatsburg (dat maar liefst 10 miljoen euro (!) per keer kost), nemen we op de koop toe. Ook hebben enkelen van ons groepje de stad al eerder bezocht, maar we ontdekken vast weer iets nieuws, wat uiteindelijk ook het geval is!

Binnen drie kwFrank1artier zijn we in Straatsburg waar we snel buiten het historisch centrum een parkeerplaats vinden. Gaan we eerst koffiedrinken of eerst de kathedraal bezoeken? Het wordt het tweede. Achteraf blijkt dat als we anders hadden besloten we een bijzonder moment hadden gemist. We staan voor de kathedraal als een van Frank2ons ineens luid uitroept: “Lotte”!!!!!! We draaien ons om en zien opa Gerard en kleindochter Lotte in elkaars armen vallen. Ze weten van elkaar dat ze in Frankrijk zijn, maar natuurlijk nooit gedacht dat ze elkaar in Straatsburg pal voor de kathedraal- 600 km van huis – zouden treffen. Een aandoenlijk tafereel!

Nadat de emoties weer wat zijn gedempt en kleindochter Lotte met haar schoolvriendinnen zijn vertrokken, gaan wij een van de grootste en beroemdste kathedralen van Frankrijk binnen: de cathédrale Notre-Dame de Strassbourg. De bouw begon eind 13de eeuw en na 200 jaar metselen en stapelen was het zo ongeveer klaar. Veel fotograferende en omhoog kijkende mensen die met aandacht de beroemde beeldhouwwerken, het prachtige roosvenster en het alom bekende astronomische uurwerk in zich opnemen. Het voelt goed in deze omgeving kaarsjes aan te steken voor dierbaren die niet meer onder ons zijn.

Frank5Tijd voor de lunch! We vragen ons wel af waarom we op de Roadsterclubreizen toch altijd meer eten dan we thuis doen … Maar vooruit, het is tenslotte vakantie en we hebben zo’n zin in een lekkere steak met roomsaus, frites en groene salade. Iets voor tweeën stappen we Frank6het restaurant binnen dat we op het oog hebben. De ober meldt dat het nog nét kan, alleen dan voor ‘simpele’ gerechten. Nou, wat is er simpeler dan steak met frites? Vervolgens slenteren we door het winkelgebied en stuiten op een bijzondere winkel. We kennen het snoepgoed dat er ligt uitgestald, maar we hebben nog nooit zulke formaten gezien! Nougat-blokken en kruidkoeken zo groot als wagenwielen. We konden het niet laten een onsje of twee mee te nemen. Niet echt goedkoop trouwens, want het kost bijna 17 euro per ons. Maar ongelooflijk lekker, zeker s’avonds in bed bij de tv (dan wel vóór het tandenpoetsen!).

Aan het eind van de middag besluiten we om op tijd terug te rijden naar Saint-Hippolyte, want in ons hotel staat weer een fantastisch diner op ons te wachten. En natuurlijk met een heerlijke Elzasser wijn erbij!

Onze ‘vrije dag’ was heel gezelig en verrassend, maar morgen lekker weer open een uitgestippelde route rijden in het zonnetje (als alle anderen van hun ‘vrije’ dag genieten).

Club Media

      

De website maakt gebruik van Google Analytics cookies. Er worden geen persoonsgegevens opgeslagen.